Kategoria: Niemowle

Anemia u niemowlaka

Anemia u niemowląt – Przyczyny, skutki, zapobieganie

Anemia jest coraz częściej spotykaną dolegliwością u niemowląt. Nieleczona może doprowadzić do opóźnienia rozwoju małego dziecka. Dlatego też przy zauważeniu już pierwszych objawów, niezwykle ważne jest reagowanie rodziców i podjęcie leczenia.

Przyczyny

Najczęstszą przyczyną występowania anemii u niemowląt jest niedobór żelaza. Może to być wynikiem stosowania nieodpowiedniej diety, szczególnie jednak narażone są na tę chorobę wcześniaki. W ostatnim trymestrze ciąży niemowlę jest wyposażane od matki w ogromne zapasy żelaza. W ten sposób jak się tylko urodzi, to jest po prostu chronione przed niedoborem i tym samym anemią. Jeżeli jednak dziecko urodzi się wcześniej, to takiego zapasu od mamy nie dostaje i już rodzi się z anemią. Inną przyczyną anemii jest sferocytoza, która jest chorobą genetyczną. Powoduje ona zwiększony rozpad erytrocytów znajdujących się w krwi małego dziecka. Jeżeli jednak tego typu niedokrwistość u niemowląt nie wystąpiła w rodzinie, to dziecko na nią nie zachoruje.

Skutki

Anemia u niemowląt może mieć okropne skutki dla małego dziecka. Przede wszystkim może hamować jego odpowiedni rozwój. Dziecko w wyniku choroby zaczyna wolniej rosnąć, bardzo szybko się męczy, nie chce jeść, a także ma obniżoną odporność i tym samym bardzo często choruje. Warto zdawać sobie sprawę z tego, że po urodzeniu wszystkie bodźce jakie dziecko dostaje, ruszanie rączkami, nogami, zainteresowanie przedmiotami, dźwiękami wpływa na szybki rozwój małego dziecka. Jeżeli jednak dziecko często choruje, jest osłabione, to zwyczajnie nie jest w stanie prawidłowo się rozwijać. Dlatego tak ważne jest szybkie leczenie i reakcja rodziców.

Zapobieganie

Żelazo dla niemowląt jest niezwykle ważne, a organizm go sam nie jest w stanie wytwarzać. Stąd też trzeba go regularnie dostarczać małemu dziecku. Jeżeli dziecko skończy już pół roku, to niezwykle ważne jest, aby wprowadzać do jego jadłospisu mięso, jaja, warzywa zawierające duże ilości żelaza. Z racji jednak, że żelazo jest słabo przyswajalne przez organizm, to powinno się dziecku podawać również produkty zawierające duże ilości witaminy C. Zwiększa ona przyswajalność żelaza przez organizm. Ponadto przyczyną niedokrwistości może być również niedobór kwasu foliowego. Dlatego też dobrze jest wprowadzać do diety małego dziecka zielone warzywa liściaste, które zawierają jego duże ilości. Stosowanie odpowiedniej diety jest niezwykle ważne, gdy tylko dziecko skończy pół roku. Tylko dostarczając odpowiednich składników odżywczych niemowlakowi, można zapobiec niedokrwistości.

Karmienie piersią

Karmienie piersią – Co robić gdy dziecko nie chcę jeść, jak przestać karmić piersią i jakich używać akcesoriów?

Współcześnie bardzo promuje się karmienie piersią, w skrócie nazywane kp. Kobiety na szkołach rodzenia dowiadują się o tym, jak wspaniałe właściwości ma ich mleko, jak dobrze wpływa na zdrowie oraz odporność dziecka. Tak naprawdę przez pierwszych sześć miesięcy życia malucha, nie potrzebuje on do życia nic innego poza mlekiem mamy.

Mleczna droga, czyli przygoda z karmieniem piersią

W idealnym scenariuszu, mama rozpoczyna karmienie tuż po narodzinach dziecka, kiedy to zjada ono pierwsze krople tak zwanej siary, pełnej wszystkich najpotrzebniejszych przeciwciał i substancji odżywczych, pozwalających maluchowi przetrwać tak naprawdę pierwsze 24 godziny po porodzie. Przez pierwsze 6 miesięcy życia, zanim nie zacznie się rozszerzać diety dziecku, mleko mamy jest jego najważniejszym posiłkiem, które maluszek otrzymuje na żądanie. Poza funkcją odżywczą, ssanie piersi pomaga też budować więź pomiędzy mamą a dzieckiem, pomaga maluszkowi uspokajać się w trudnych dla niego chwilach, daje poczucie bezpieczeństwa i bliskości. W tym idealnym scenariuszu, około szóstego miesiąca życia można wprowadzać pierwsze stałe pokarmy do diety dziecka, jednak wciąż przez najbliższe miesiące to mleko mamy nadal będzie głównym pokarmem.

Jak długo karmić piersią?

Kiedy maluch ma już pierwsze zęby i zaczyna się rozszerzenie jego diety, wiele mam zadaje sobie pytanie, jak długo karmić piersią? Z jednej strony kobiety wiedzą o tym, że ich mleko jest tak cenne dla malucha. Z drugiej strony – pragną już trochę więcej swobody, a pierś na zawołanie zaczyna być przeszkodą na przykład w powrocie do aktywności zawodowej. Im dziecko starsze, tym coraz więcej stałych pokarmów w jego diecie, a mleko mamy staje się na przykład przekąską tuż przed snem, która pomaga maluchowi w wyciszeniu się i właśnie zaśnięciu. Nie ma stałych reguł co do tego, jak długo należy karmić piersią. W niektórych kulturach mamy karmią nawet do 4 czy 5 roku życia. Z pewnością w naszym kręgu kulturowym byłoby to nie do przyjęcia, ale coraz więcej kobiet decyduje się na karmienie nawet powyżej 2 roku życia dziecka. Wszystko to powinno być po prostu komfortowe nie tylko dla malucha, ale też dla mamy.

Jak przestać karmić piersią?

Odstawienie od piersi bywa trudne momentem dla każdej ze stron. Czasami wychodzi bardzo naturalnie – mama wraca do pracy, a dziecko idzie do żłobka. Pierś podawana jest coraz rzadziej, albo dziecko samo nie chce już jej ssać. Warto pamiętać o tym, że starszy maluch przy piersi zaspokaja nie tylko potrzeby pokarmowe, ale też potrzebę bliskości. Podczas odstawiania trzeba będzie zatem maluszka więcej przytulać, być może pomocne staną się również nowe rytuały na przykład związane z zasypianiem. Warto dać sobie czas na odstawienie dziecka od piersi. Nie ma złotych reguł i zasad, trzeba wykazać się cierpliwością oraz stanowczością, jednocześnie pamiętając o tym, że dla dziecka odstawianie może być trudnym emocjonalnie okresem.

Dieta matki karmiącej

Dieta matki karmiącej – Co mama powinna jeść aby niemowlę rozwijało się prawidłowo

Ciąża to jeden z najwspanialszych okresów w Waszym życiu. W końcu to oczekiwanie na dziecko, które lada moment, lada dzień pojawi się na tym świecie. Te dziewięć miesięcy oczekiwania mija tak szybko, że nawet się nie spostrzeżecie, a już zostajecie dumnymi rodzicami dziewczynki albo chłopca, lub nawet bliźniaków. Teraz czeka Was cudowny czas oraz…mnóstwo pytań i niewiadomych.

Wiele Mam chce być jak najlepsze w swojej roli, dlatego dzieci karmi piersią. Jednak takie karmienie własnym mlekiem, to nie tylko ogromny plus, ale mnóstwo wyzwań…oraz wyrzeczeń. Nie można bowiem zapominać o jednej bardzo ważnej rzeczy – to co zje mama, zje również nasze dziecko, tylko, że w formie mleka. Dlatego każda karmiąca mama musi jak najbardziej uważać na to co je, aby nie zaszkodzić swojemu dziecku. Jaka więc powinna być dieta matki karmiącej?

Dieta po porodzie powinna być przede wszystkim zdrowa. Dlatego warto wyposażyć się od razu w jak największą ilość warzyw i owoców. Tak, są to dwa czołowe składniki, których nie może zabraknąć w Waszym codziennym menu. Będzie to z obopólną korzyścią i dla Was i dla dziecka. W końcu warzywa i owoce mają najwięcej witamin oraz są mało kaloryczne. Dziecko otrzyma solidną porcję witamin w mleku, a Wam nie będzie groziła nadwaga.

Nie możecie jednak również zapomnieć o mięsie. Tak, nawet dla takich Maluszków mięso w diecie mamy jest bardzo ważne. Jednak starajcie się wybierać chude mięso, jak chociażby filety z kurczaka, czy też z indyka. Zapomnijcie na okres karmienia o ciężkich golonkach, czy też tłustych stekach. Wam może być po czymś takim niedobrze, a i Wasze Maleństwo również może cierpieć na boleści po takim jedzeniu. Może być to dla niektórych dziwne, jednak takie ciężkie posiłki wpływają na jakość mleka w Waszym organizmie.

Co może jeść matka karmiąca? Na pewno pieczywo. Starajcie się jednak wybierać ciemne pieczywo, ponieważ ma w sobie o wiele więcej wartości odżywczych. Tak jak wielu dietetyków namawia do porzucenia jasnego chleba, na rzecz ciemnego, tak ma to również zastosowanie w przypadku małych dzieci. Starajcie się do tego wybierać prawdziwe masło, które również ma dobroczynny wpływ na Wasze dzieci.

I nie zapomnijcie również o przyprawach. Ostre smaki również zostaną odczytane w mleku przez Wasze dzieci, co może im oczywiście nie zasmakować. Naprawdę nawet takie rzeczy, jak chilli, czy też pieprz cayenne, który może lubiłyście do tej pory warto jednak porzucić na czas karmienia, dzięki czemu Wasza pociecha będzie mogła cieszyć się mlekiem z Waszej piersi.

Ząbkowanie

Ząbkowanie – Kalendarz ząbkowania. Kiedy możemy się spodziewać nieprzespanych nocy?

Ząbkowanie to zazwyczaj bardzo trudny moment w życiu każdego malucha. Sam proces wyżynania się zębów może zmęczyć nie tylko dziecko, ale i rodziców, ponieważ zazwyczaj okupiony jest płaczem, nieprzespanymi nocami, drażliwością i marudzeniem naszych dzieci. Jest to jednak czas nieunikniony, dlatego warto się na niego odpowiednio przygotować, poznać metody, dzięki którym możemy ulżyć zarówno malcowi, jak i sobie.

Jak rozpoznać ząbkowanie?

Zazwyczaj nasze dzieci z dnia na dzień ze spokojnych, stają się płaczliwe i rozdrażnione. Mogą to być właśnie pierwsze objawy ząbkowania, które po prostu powodują u maluchów ból. Kiedy dodatkowo zauważymy, że dziecko mocno się ślini, a przy tym wkłada do buzi częściej niż zwykle rączki i wszystkie inne przedmioty, które ma w zasięgu, może to być związane w wybijaniem się pierwszych zębów.

Kiedy zaczyna się ząbkowanie?

Rodzice bardzo często zadają sobie lub innym pytanie: „kiedy zaczyna się ząbkowanie?”. Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie, gdyż jest to proces niezwykle indywidualny. Zwykle jednak pierwsze zęby pojawiają się między 4-tym, a 7. miesiącem życia. Jednak nie jest to regułą. Bardzo dużo zależy choćby od tego, w jakim wieku u rodziców pojawiły się zęby. Jeżeli bardzo późno, to możemy podejrzewać, że i u naszych dzieci tak będzie. U niektórych dzieci pierwsze zęby pojawiają się dopiero w okolicach pierwszych urodzin, u innych zęby wychodzą bardzo szybko i bezboleśnie, a u jeszcze innych trwa to tygodniami. Proces jest zależny od wielu czynników.

Jak pomóc dziecku w czasie ząbkowania?

Ząbkowanie potrafi spędzić sen z powiek na kilka dni, a nawet kilka tygodni. Czas ten potrafi bardzo uprzykrzyć życie wszystkim członkom rodziny. W tym trudnym okresie zastanawiamy się jak najskuteczniej pomóc naszemu dziecku w tym cierpieniu. Porad możemy szukać na różnego rodzajach portalach przeznaczonych dla rodziców. W wyszukiwarce internetowej możemy wstukać frazę np. „ząbkowanie jak pomóc” i po chwili będziemy mieć dostęp do wielu artykułów poradnikowych dotyczących tego tematu.

Najczęściej w okresie ząbkowania rodzice stosują metody domowe połączone ze stosowaniem specjalnych żeli łagodzących ból dziąseł. Preparaty te w składzie zazwyczaj mają jakiś środek przeciwbólowy, który praktycznie natychmiast przynosi ukojenie dziecku. Pomocne są też specjalne gryzaki i szczoteczki przeznaczone na czas ząbkowania, które delikatnie łagodzą ból i swędzenie podrażnionych i tkliwych dziąseł. Dzieciom podaje się też schłodzone gryzaki. Ważne jest, aby w trakcie ząbkowania bardzo dbać o higienę wszystkiego, co dziecko wkłada do buzi, ponieważ pozwoli to uniknąć dodatkowych infekcji i tak już wrażliwych dziąseł.